Mama, wat als je er straks niet meer bent?


Beduust, onrustig en verwart loop ik door de ingang van het ziekenhuis. Mijn broer loopt naast mij aan mijn linkerzijde. Hij weet ook niet precies wat hij moet zeggen en ik merk aan hem dat hij ontzettend zenuwachtig is. Of dat komt doordat ik nog niets gezegd hebt sinds ik hem zag, weet ik niet. Ik voel me verdoofd, en ik heb het gevoel dat mijn gezicht helemaal wit is weggetrokken. Ik kan nog niet geloven wat zich deze ochtend heeft afgespeeld. 

We lopen door de gangen heen, een trap op en even later lopen we door nog meer gangen heen met allerlei raar apparatuur, waarvan ik nog steeds niet weer waar het allemaal voor dient. 'Hier ligt ze', zegt mijn broer nu redelijk kalm. Ik kijk door het raam heen van de deur en ik zie dat er een dokter bezig is en dat er iemand op het bed ligt. Mam?

Het is nog maar twee uur geleden dat ik gebeld werd op mijn werk. 'Maaike, je móet papa of mij bellen', stond er in WhatsApp. Ik raakte nog niet in paniek, er word wel vaker aan mij gevraagd of ik op de raarste momenten iemand kan bellen. 'Moet dat nu?' app ik terug. 'Is het ernstig?'. Binnen een paar seconden krijg ik bericht terug. 'Niet schrikken, maar ja, het is ernstig'. Oké, nu ben ik wel in paniek. Ik loop snel naar een rustig kamer toe en ik neem op. Het is mijn vader. 

En nu zit ik hier, samen met mijn papa, broer en zus. Mijn moeder ligt in de onderzoeksruimte. De doktoren hebben via hartfilmpjes ontdekt dat er toch iets niet goed is en het moet gelijk even onderzocht worden. Wanneer ze iets kunnen vinden, gaan ze het gelijk opereren. 

Mijn moeder heeft vanochtend een hartaanval gehad. Ze was er op tijd bij, zeiden de doktoren. Langzaam maar zeker dringt het eindelijk tot me door, terwijl ik nog steeds zit te wachten tot ze klaar zijn met het onderzoek. Het had net zo goed fout kunnen gaan deze ochtend, en dan had ik mijn moeder kunnen verliezen. Het is dat ik net iets gegeten en gedronken heb, anders zou de pijn die zich in mijn hoofd heeft ontwikkeld niet meer te harden zijn. Er is al een uur voorbij, ik word onrustig. Ze zijn haar aan het opereren aan haar hart, maar wat als er iets misgaat? Ze hebben niks verteld over de gevaren van het onderzoek. Zou dat expres zijn? Ze hoeven maar één uitschieter te maken, of ...

Er loopt een man door de gang heen, het is helaas geen dokter. De man kijkt vol ontzet en loopt een paar keer met wat geschuifel heen en weer. Hij loopt hier ook al een paar uur rond. Waarschijnlijk was het hem deze dag ook niet gegund, en ligt er in de kamer hiernaast een dierbare van hem. Ondertussen vullen rare geluiden de kamer waarin wij zitten. Allemaal piepjes en geluiden van nog meer apparatuur wat ik niet kan plaatsen. Hoe ben ik hier ook alweer terecht gekomen? De regen blijft maar komen en tikt op een kalmerende manier tegen het raam aan. Er is nu al anderhalf uur voorbij. 

Ja, gelukkig. De doktoren brengen mijn moeder met bed en al de kamer in. Het is gelukt! Ik kan eindelijk weer normaal ademhalen en ik luister naar wat de dokter te zeggen heeft. Een van de grote aders in het hart is bijna dicht komen te zitten, en deze hebben ze weer opengemaakt met zogenaamde 'stends'. Het onderzoek en de operatie zijn beiden gelukt en diep van binnen zegt een stemmetje tegen mij: 'Het komt allemaal weer goed'. 

's Avonds als ik in bed lig, voel ik me ontzettend moe. Ik wil helemaal nog niet slapen, ik moet eerst bevatten wat er vandaag is gebeurd. Niet dat ik überhaupt kan slapen, want mijn gedachten vliegen rond alsof er een tornado in mijn hoofd zit. Hoe zal het nu met mama gaan? Zou ze morgenvroeg wakker worden met een ongelofelijke pijn en moeten we nog een paar dagen wachten tot ze helemaal de oude is? Wat als ze morgenochtend helemaal niet meer wakker wordt? Wat als ik vannacht gebeld wordt met de vraag of ik kan komen om afscheid te nemen?

Mama, wat als je er straks niet meer bent?



* Dit artikel heb ik geschreven op de dag nadat mijn moeder een hartaanval heeft gekregen. Het gaat nu goed met haar, ze voelt zich weer helemaal de oude. Het is nu een kwestie van herstel en een klein beetje geluk. 

You Might Also Like

34 reacties

  1. pfff wat heftig zeg. Ik weet precies wat je door maakte en wat je voelde. Mijn moeder kwam ook twee weken geleden in een levens bedreigende situatie in het ziekenhuis. Gelukkig dat het nu weer goed gaat met je moeder en dat ze zich weer de oude voelt. Hierdoor word je wel even wakker geschud. Ik hoop dat ze geen terugval meer krijgt en hoop op veel geluk! Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh jeetje, ik wist niet dat dat aan de hand was bij jou! Hopelijk gaat het snel ook goed met jou moeder . En heel veel sterkte voor jou <3

      Verwijderen
  2. Wow jeetje wat heftig! Je hebt het echt mooi geschreven! Sterke en beterschap voor je mams!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heftig! Heel open geschreven. Heel veel sterkte voor jou en je familie en beterschap voor je mama!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heftig zeg. Erg mooi geschreven! Ik kan mij er wel in plaatsen. In 2009 lag mijn vader in het ziekenhuis met kanker. Ik weet nog wel goed de dag dat wij werden opgebeld en zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moesten komen om afscheid te nemen.. Ik ben echt onwijs blij voor je dat het weer beter gaat met je moeder! Beterschap voor je moeder en veel sterkte voor jou en je familie! x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh no, dat is ook echt heftig :( Hopelijk heb je het een mooi plekje kunnen geven Chelsey <3

      Verwijderen
  5. Heftig meis. Wat moet dat schrikken zijn geweest :( Ik hoop dat ze snel hersteld en weer de oude is. Zoiets is heftig om mee te moeten maken. Heel veel sterkten beterschap. Liefs.x

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jemig Maaike, wat heftig en wat zullen jullie geschrokken zijn. Veel sterkte, hoop dat snel alles weer in orde komt!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat heftig! gelukkig dat ze zich nu weer beter voelt! heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat ongelofelijk heftig! Ik ben blij te horen dat het nu goed met haar gaat :) Heel veel beterschap gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een heftig verhaal! Wat fijn dat het nu weer beter met haar gaat, heel veel sterkte en beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jeetje wat naar. Gelukkig gaat het nu beter met je mams! Veel sterkte en beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh jeej! Wat een enorm heftig verhaal! En wat heb je dit open en eerlijk opgeschreven. Dat moet vast moeilijk geweest zijn. Petje af! Heel veel sterkte de komende tijd en ik hoop oprecht dat jou moeder nog heel veel gelukkig mag hebben! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oh wat heftig ik vind het knap dat je er zo over kan schrijven. Gelukkig gaat het nu goed met je moeder, maar je gaat er wel 120983937890x over nadenken

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Jeetje wat heftig. Heel veel sterkte en beterschap gewenst. Dit zal er behoorlijk inhakken. Ondanks het onderwerp, wel heel aangrijpend/mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Jeetje wat heftig. Maar wat goed verwoord. Heel veel sterkte en vooral beterschap voor haar!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat heftig! Ik had tranen in mijn ogen bij het laatste stukje. Veel sterkte en beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat heftig lieve Maaike, ik wens jullie niet een beetje, maar héél veel geluk toe. Gelukkig bestaan er heel goede cardiologen. Knuffel <3

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Heel veel sterkte hoor! Gelukkig dat het al wat beter gaat, hou je goed <3

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat een heftig verhaal, kippenvel.. Gelukkig gaat het wat beter, alsnog heel veel sterkte en beterschap <3! XX

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Wat een heftig verhaal zeg, je hebt het mooi geschreven en ik snap dat je zo bang was! Veel sterkte en beterschap en hopelijk gaat het straks weer goed! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Ah ik had dit vanochtend al gelezen, maar nog niet aan reageren toegekomen.
    Wat moet dat verschrikkelijk zijn geweest zeg! Gelukkig gaat het weer wat beter, maar ik kan me voorstellen dat de schrik er nog in zit :(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat lief dat je dan even terugkomt om te reageren Kim! <3

      Verwijderen
  21. Jeetje wat heftig! Wat heb je dit mooi verwoord. Heel erg knap dat je op zo'n heftige dag zo'n tekst op papier krijgt! Ik hoop dat het goed blijft gaan met je moeder. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Wouw wat heftig en vreselijk schrikken.. Heel veel sterkte!!
    Liefs Nathalie

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Wat ongeloofelijk heftig. Ik kan me niet eens voorstellen hoe hulpeloos en bang je je op zo'n moment voelt. Ik vind dat je het mooi hebt verwoord, ik heb het met tranen in mijn ogen gelezen en ik ben heel blij dat het weer wat beter met je mama gaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Wat heftig! Heel veel sterkte toegewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Mooi geschreven meid, dat was even schrikken! ik wens jullie allemaal heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Wat heb je dit mooi geschreven. Wat moet dat heftig en eng geweest zijn, maar gelukkig gaat het alweer wat beter. Ik kan me voorstellen hoe bang je geweest moet zijn, want ik heb ooit ook zo'n telefoontje meegemaakt, niet levensbedreigend, maarja als ze niet aan de telefoon vertellen wat er aan de hand is en zeggen dat je naar het ziekenhuis moet komen etc. Dan schiet er gewoon fanalen door je hoofd. Heel veel sterkte en beterschap gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Heftig zeg, ik moet er zelf ook niet aan denken dat dit zou gebeuren met een dierbare. Gelukkig gaat het nu weer beter met haar, beterschap gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Wat heftig! Ik kreeg helemaal kippenvel van je verhaal, ik vind dat je het wel heel mooi hebt kunnen verwoorden. Knap van je! Heel fijn dat het nu weer goed gaat met je moeder. Voor mij zijn mijn ouders eigenlijk degene die er altijd zijn, ik kan me haast niet voorstellen dat ze er ooit niet meer zijn... Dat is zo raar en onwerkelijk!

    BeantwoordenVerwijderen