Eigenlijk ben ik helemaal nergens goed in

'
Soms heb ik van die momenten. Dan denk ik na over het leven en dan ga ik veel verder met nadenken dan 'normaal'. Zo dacht ik laatst na over het feit wat ik nou heb bereikt in mijn leven tot nu toe. En ik kon eigenlijk aan niks bijzonders denken.

Oké, ik weet het: we zitten vast in een prestatiemaatschappij. Het is goed om te presteren. Hoe beter je carrière is, hoe beter jij als persoon bent. Hoe meer je doet in je vrije tijd, hoe meer er naar je opgekeken wordt. En op Facebook worden we doodgegooid met statussen die te maken hebben met succes. 'Vandaag mijn cursus behaald!', 'Ik heb een nieuwe baan gevonden!' en 'Ik heb mijn stage behaald met een 9!' vliegen mij om mijn oren. En het lijkt ook alsof hoe meer je bereikt in je leven, hoe dichter je bij geluk staat.

Maar ik dan? Wat heb ik eigenlijk tot nu toe bereikt in mijn leven? Ik zie bloggers die VEEL meer succes hebben dan mij, ik zie kinderen van 15 à 16 jaar die nu al YouTube famous zijn. Ik zie om mij heen gewoon heel veel andere mensen die al ontzettend veel bereikt hebben in het leven. En ik? Ik doe een hbo studie en ik werk. Net als iedereen. Zo speciaal is dat eigenlijk niet, want ik volg gewoon het pad dat iedereen volgt en is er dus nog niks speciaals gebeurd in mijn leven.

Het maakt me onzeker.

Vanaf het begin dat je op deze wereld staat, word er je het gevoel gegeven dat je er mag zijn. En dat geloof je dan ook. Je ouders vertellen je dat je geweldig bent, geven je complimenten en je hebt het gevoel dat je uniek bent. Er is maar één jij.

Maar dan groei je op en kom je in een wereld terecht waarbij alles nou eenmaal niet om jou draait. Er zijn nog véél meer mensen op deze wereld. En laat dat ene meisje nou net knapper zijn, en dat andere meisje heeft een veel betere baan dan jou. Oh, en dat andere meisje heeft een super knap vriendje. En dan kijk je naar jezelf en voel je je opeens helemaal niet speciaal meer. Niemand kijkt naar jou, maar jij staat te kijken naar hoe andere mensen hun leven leiden.

Maar wat als ik mezelf nou even niet vergelijk met anderen? Wat nou als ik mezelf even vergelijk met een 'nulpunt'? Dan heb ik eigenlijk opeens wel veel bereikt. Ik heb een vwo diploma behaald, waar ik eigenlijk best wel trots op ben. Ik ben bezig met een studie die ik leuk vind op het hbo en binnen nu en één jaar heb ik gewoon dat papiertje in mijn handen. Ik heb een bijbaantje in mijn vakgebied, ook iets op trots op te zijn. En ik ben blogger met een aantal leuke volgers en ik heb daardoor ook al een aantal leuke samenwerkingen met bedrijven gehad.

Het voelt goed om mezelf even niet te vergelijken met anderen. Eigenlijk mag ik er best zijn.

Liefs, Maaike

You Might Also Like

14 reacties

  1. Ik herken dit heel erg. Ik vergelijk mezelf altijd met andere. Ik zie overal meisjes rond lopen met perfecte lichamen terwijl ze een hamburger naar binnen zitten te werken en hier zit ik dan met een appel.. Ik vergelijk me juist met andere meiden hun lichamen omdat ik ook tevreden wil zijn over mijn lichaam en ik word er helemaal gek van!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap dat gevoel, vooral social media/online presteren maakt me soms ook heel onzeker. Alles moet perfect zijn, alles moet hét beste zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik heb dat soms ook wel met mijn blog. Dan kan ik uuuuren doen over dé perfecte foto voor mijn blog of bijvoorbeeld Instagram

      Verwijderen
  3. Ik herken het heel erg! Maar inderdaad, je hebt leuke volgers en je hebt samenwerkingen gehad, en dat kan echt niet iedereen zeggen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken wat je schrijft heel erg goed. Heel lang heb ik mezelf gemeten met de maatstaven van een ander. Ik had ook niet de carrière of de opleiding, het aantal volgers en ga zo maar door wat anderen wel hadden. Maar ik heb ook kwaliteiten en ik mag er ook zijn. Goed dat jij dat ook inziet.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ahw, ik denk dat dit voor heel veel meiden herkenbaar is! Ik vergelijk mezelf ook wel eens met anderen, maar heb het al geaccepteerd dat niet iedereen hetzelfde is en dat niet alles altijd zo is als je zelf zou willen. Jij hebt je eigen kwaliteiten meis! Dat ga je vast nog wel eens 100% inzien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb gewoon geaccepteerd dat er altijd wel iemand beter dan jou is, zo wordt het ook gemakkelijker! :)

      Verwijderen
  6. Herkenbaar, ik denk dat iedereen dit wel eens heeft!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je mag er zeker zijn, wat maken die volgers je nou uit. Weest trots op jezelf.
    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heel herkenbaar! Maar inderdaad, vergelijken met anderen is zo fout. Soms weet je ook niet hoe diegene begonnen is of het verhaal erachter. Iedereen is anders, iedereen is uniek. Ik probeer juist heel erg naar anderen te kijken ter inspiratie of motivatie, maar dat is lastig!!! Mooi artikel heb je geschreven met een positief einde. Wees trots! (Je hebt een super leuke blog en dat kan niet iedereen zeggen :p)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een mooie afsluiter van dit artikel! Je hebt genoeg bereikt waar je trots op mag zijn :-) Maar ik herken mezelf er helemaal in. Ik vergelijk mezelf continu met anderen en dan voel ik me eigenlijk een nietsnut, terwijl dat nergens op slaat natuurlijk! Be proud of yourself :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Toch vind ik je blog super fijn om te lezen. Misschien willen we onszelf altijd met het beste vergelijken, maar diegenen die vanaf het begin bloggen, die gaan we waarschijnlijk nooit meer voorbij. Alleen ieder jaar dat je blogt ontvang je nieuwe lezers, nieuwe samenwerkingen en dat is toch wel iets om trots op te zijn. Ik blog nu drie jaar en merk nu ineens een hele groei in vergelijking met de voorgaande jaren. Of ik ooit YouTube famous of een hele bekende blogger ga worden, dat denk ik niet, maar blijven dromen. x

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jij studeert tenminste nog dat pad beloop ik al niet meer ik werk (veel) en doe daarnaast de dingen die ik moet doen. Dat maakt mij ook onzeker.

    BeantwoordenVerwijderen